-Sen benimle gönül mü eğlendiriyosun! Ciddi düşünmüyo musun sen benle!-Miras evliyiz biz!
-Hee doğru. O zaman Sen artık beni sevmiyosun!
-Ne alaka.
Lannnn trip nasıl atılıyodu. Vallahi köreldim. Trip atmayı unuttum. Dur ağlayayım bari. İki damla göz yaşı yeter. Anaaa ağlayamıyorum da. Vallahi gitti en güçlü silahım. Şimdi işin yoksa atom bombası icat et. Yok o kadar akıllı değilim, mototof kokteyli neyime yetmiyor
Sevgiliyken ne kolaydı o işler. Trip at eve git ohhh. Şimdi trip atınca en fazla yan odaya gidiyorum. Arkadaşa falanda gitsem olur da ona da iki saat açıklama yap et üşeniyorum. Yan odadan da trip sökmüyor. Kin tutamıyorum ben hemen çıkıyorum salak gibi odadan. Bir keresinde kapıyı kilitledim içerde kaldım. Akşama kadar çıkmayacaktım hesapta ama çişim gelince gel beni kurtar diye yalvarmak zorunda kaldım. Dalga geçti birde benle. Üstelik kapının kolda hala bozuk artık kilitleyemiyorum kendimi içeri. Bırak, kapıyı bile kapatamıyorum korkudan, içeride kalırım diye.
On sekizimdeyken çıktığım hava harpte okuyan bir çocuk vardı. İki senelik sevgiliydik. Üniforma çok yakıştığı için ite, birde vakit kaybetmeyelim diye, eve gidip üstünü değişmeden yanıma gelirdi. O da nasıl bir görgüsüzlüktür. Üniformayla geziyordu yanımda. Aslına bakarsan tıp okuyanın beyaz ameliyat önlüğüyle gezmesi gibi bişey. Neyse küstüm ben buna. Trip atacağım diye çıktım kafeden. Baktım peşimden geliyor. Bir iki tersledim gelmesene peşimden diye. Cadde kalabalık ama koşturuyor arkamdan. Arkama döndüm ve bağırmaya başladım.
-Aaaa sapık mısın nesin tanışmak istemiyorum senle. Peşime takıldın bırakmıyosun terbiyesiz. Namuslu kızım ben sokakta erkeklerle tanışmam.
Dondu kaldı. Şok oldu. Caddedeki kalabalık durdu. Sonuçta yardıma ihtiyaç duyan gencecik bir kız sokakta bağırıyor. Esnafta kapının önüne çıkmaya başlayınca sıçtık dedim içimden. Bu sefer abarttın Miras. Ağzına edicekler şimdi bu salatalığın. Laannnn dayak yiyecek çocuk senin yüzünden.
