SEÇENEKLER

Afrika semalarına ışınlanmadan önce evde çekirdek çitleyip kitap okuma hayalleri kurarken resmen mahremiyet bölgesini beni yine bir işletmecilik macerası buldu. Ancak manyak manyağı çeker misali uzun metrajlı komedi filmini aratmayacak nitelikte karikatüristik sahipleri vardı mekanın. Biri Can'ın kuaförü, aslında efendi bir insan olmasına rağmen, iki karı boşamış 4 kızını geride bırakıp, Mine denen, Levent Kırcanın sarhoş tiplemesinin kadın hali beraber olan Ufuk abi.  Diğeriyse 1 üniverste bitirmiş, yüksek lisans yapmış, üstüne de iso belgeleri almış ama sabah kahvaltısını bira ile açan, 40 yaşında olmasına rağmen 40 kilo, yusyuvarlak renkli güneş gözlükleriyle, sarhoşken kırıp yeniden yaptırdığı için ağzını kapattırmayan ön dişleriyle Mine. Bu paragraftan Mineye taktığımı anlamış olmanız lazım zaten. Kadın vucudumda varolduğundan habersiz olduğum tüyleri bile diken diken ediyor. 

İşime karışmayacaklarına dair yemin üzerine yemin verdikleri  için kolları sıvadım. Sonuçta birisine Can yıllardır kafasını emanet ediyordu. Diğeriyse her ne kadar bazen saçmalasa da eğitimli bir kadındı. Mine nin sadece gelen müşterilerle hoşbeş etmesi ve konsomatris gibi masalarda dolaşması gerekiyordu. Çünkü babadan zengin hiç bir işten anlamayan bir kadın olduğunu baştan çözmüş, bazı insanlar böyledir deyip, kabullenmiştim. 

BEN BİR BARDAĞIM

Kör kütük sarhoş olma yolunda emin adımlarla ilerliyorum. Atarım giderim kime, tam olarak emin değilim. Putin'e sövdüğümü hatırlıyorum bir ara, Kıvanç BaldanTatlıtuğ un o sarı saça aşırı yanık tenini şiirsel bir dille eleştiriyorum. Gazımı alamayıp, tecavüze uğradıysa bile kadın ölsün, bebek niye ölsün diyen devlet bakanına bir güzel giydiriyorum. Yetmiyor. Ana avrat sövüyorum ama nasıl tatlı sövüyorum. Sonra kimin anasına sövdüğümü hatırlayamadığım için vazgeçiyorum sövme işleminden.